نِبیولی ۲۱ میلیون دلار جذب سرمایه کرد تا ارزش تجاری هوش مصنوعی را اندازه بگیرد

نِبیولی (Nebuly)، پلتفرمی که به سازمان‌ها کمک می‌کند ارزش تجاری عامل‌های هوش مصنوعی خود را اندازه بگیرند، ۲۱ میلیون دلار در گرده‌ی سری الف (Series A) جذب سرمایه کرد. این گرده با رهبری پلانون (Planven) و مشارکت اِکسور ونچرز (Exor Ventures)، تِناسیتی کپیتال (Tenacity Capital)، تی‌جی‌وی‌جی کپیتال (TGVG Capital) و فست‌وب+وَدافون (Fastweb+Vodafone) از طریق فاوندز فکتوری (Founders Factory) انجام شد، طبق گزارش تک.یو (Tech.eu).

جزئیات گرده سرمایه‌گذاری

سی‌دی‌پی ونچر کپیتال اس‌جی‌آر (CDP Venture Capital SGR) نیز از طریق صندوق انتقال دیجیتال (Digital Transition Fund) که با حمایت برنامه نسل‌بعدی اتحادیه اروپا (NextGenerationEU) تأمین شده، در این گرده شرکت کرد. سرمایه‌گذاران قبلی و چند سرمایه‌گذار فرشته (angel investors) نیز مجدداً مشارکت کردند. با این سرمایه جدید، نِبیولی قصد دارد تیم ورود به بازار (go-to-market) خود را در ایالات متحده و اروپا گسترش دهد و پلتفرم را برای سنجش ارزش تجاری هوش مصنوعی در مقیاس سازمانی بیشتر توسعه دهد.

پیشینه: نِبیولی چه می‌کند؟

نِبیولی پلتفرمی است که داده‌های استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی (AI agents) را در سراسر یک سازمان گردآوری و تحلیل می‌کند. این عامل‌ها شامل ابزارهای داخلی برای کارکنان (مانند کمک‌نویس‌های مبتنی بر کلود، چت‌جی‌پی‌تی یا مایکروسافت کوپایلوت) و دستیارهای روبروی مشتری می‌شوند. برای کاربردهای داخلی، پلتفرم بهره‌وری را با معیارهایی مانند زمان ذخیره‌شده، ظرفیت اضافه و وظایف جدیدی که کارکنان با کمک AI انجام می‌دهند، اندازه می‌گیرد. همچنین الگوهای استفاده تیم‌های مختلف را شناسایی می‌کند تا نشان دهد هوش مصنوعی در فعالیت‌های باارزش به کار می‌رود یا خیر و کجا آموزش بیشتر می‌تواند موثر باشد. برای دستیارهای مشتری‌محور، نِبیولی درآمد تحت تأثیر AI، ریسک انصراف مشتری و فرصت‌های فروش thêm (upselling) را پیگیری می‌کند. تیم‌های مدیریتی و مالی می‌توانند فرضیات محاسبات را بررسی و تنظیم کنند. پلتفرم می‌تواند در محیط‌های پیش‌زمینه (on-premises) یا ابری خصوصی اجرا شود، بنابراین داده‌های حساس سازمان خارج از کنترل آن‌ها نمی‌رود.

چه معنایی دارد؟

فرانچِسکُو سینیورِتو (Francesco Signorato)، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل نِبیولی، می‌گوید: «هر سازمانی به زودی با سوال هیئت مدیره روبرو می‌شود: هوش مصنوعی واقعاً چقدر برای ما ارزش دارد؟ نِبیولی برای پاسخ به این سوال وجود دارد.» تا کنون شرکت‌ها با شمارش کاربران، پرامپت‌ها و پاسخ‌ها هوش مصنوعی را می‌سنجیدند که منجر به پدیده‌ای به نام «توکن‌مکسیینگ» (tokenmaxxing) شده است؛ یعنی خودِ استفاده به هدف تبدیل می‌شود. هیچ‌کدام از این معیارها نمی‌گویند آیا یک کارمند یک ساعت کار را پس گرفته یا مشتری پاسخ مورد نیازش را دریافت کرده است. شرکت‌ها اکنون تصمیم‌های استخدام و سرپرستی بر اساس فرضیات بهره‌وری AI، نه شواهد، می‌گیرند. تصمیم‌های این وزن داده‌های واقعی می‌طلبد. این گرده سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که بازار از فاز «استقرار AI» به فاز «اثبات ارزش AI» وارد شده است. سرمایه‌گذاران به دنبال ابزارهایی هستند که بازدهی سرمایه‌گذاری‌های کلان هوش مصنوعی را کمی و قابل اعتماد کنند، به ویژه در سازمان‌های بزرگ که از چندین تامین‌کننده و راه‌حل‌های داخلی همزمان استفاده می‌کنند.

نکته‌های کلیدی برای بنیان‌گذاران

• اندازه‌گیری بازدهی هوش مصنوعی (AI ROI) در حال تبدیل شدن به یک دسته‌بندی محصول (product category) جداگانه است، نه تنها یک ویژگی داخلی.