Omen AI شرکت Aquatic Labs را در معامله‌ای ۱۶ میلیون دلاری خرید

دو استارتاپ که روی مشکل مصرف آب در دیتا سنترها کار می‌کنند، در معامله‌ای ۱۶ میلیون دلاری با هم ادغام می‌شوند. به گزارش TechCrunch، شرکت Omen AI که در سال ۲۰۲۴ تأسیس شده، رقیب خود Aquatic Labs را در معامله‌ای نقدی-سهامی به ارزش ۱۶ میلیون دلار خریداری می‌کند. این شرکت پیش‌تر در ژوئن یک دور سرمایه‌گذاری سری A به ارزش ۳۱ میلیون دلار جذب کرده بود.

جزئیات

این معامله پس از آن شکل گرفت که بنیان‌گذار Omen، Zach Laberge، توسط یک سرمایه‌گذار در حوزه فیلتراسیون با Allan Adams، مدیرعامل Aquatic Labs، آشنا شد. هر دو استارتاپ سنسورهای آب بلادرنگ می‌ساختند اما فناوری‌هایشان مکمل هم بود: سنسورهای Omen به دنبال عناصر موجود در آب بودند، در حالی که سنسور Aquatic Labs قلیایی بودن آب را آزمایش می‌کرد.

قرار دادن این دو فناوری در یک سنسور، «تصویری بسیار غنی‌تر از آب و سیال» ایجاد می‌کند، به گفته Adams. او پس از این معامله به عنوان مدیر ارشد علمی شرکت ترکیبی فعالیت خواهد کرد. تیم‌های ترکیبی در حال کار برای یکپارچه‌سازی هر دو فناوری در یک سنسور هستند که انتظار می‌رود اوایل سال آینده به بازار برسد.

سنسورهای اولیه Omen تا پایان سال جاری تراشه‌هایی با مصرف ۲۵۰ تا ۳۰۰ مگاوات برق را پایش خواهند کرد که ارزشی معادل ۵ تا ۷ میلیارد دلار دارد. هدف شرکت نصب سنسورها روی معادل ۱ گیگاوات تراشه تا پایان سال ۲۰۲۷ است.

این شرکت‌ها چه می‌کنند

Omen AI در سال ۲۰۲۴ برای حل مشکل پایش سیالات خنک‌کننده در دیتا سنترها تأسیس شد. این شرکت سنسوری بلادرنگ می‌سازد که مشخص می‌کند آیا شیرها دچار خرابی شده‌اند یا رشد باکتری در سیستم جریان آب را مسدود کرده است. پیش از این، این کار با ارسال نمونه به آزمایشگاه و انتظار چند روزه برای نتیجه انجام می‌شد.

Laberge پیش از Omen یک شرکت دیگر داشت که تحلیل سیال را برای ماشین‌های ساختمانی بزرگ که به سیستم‌های هیدرولیک وابسته‌اند انجام می‌داد و او در دوران دبیرستان تحصیل را رها کرد تا آن شرکت را دنبال کند. Adams فیزیک‌دانی آکادمیک بود که بخش بزرگی از دوران حرفه‌ای خود را به توسعه فناوری‌های پیشرفته سنجش اقیانوسی به عنوان استاد MIT و پژوهشگر مؤسسه اقیانوس‌شناسی Woods Hole گذراند.

چه معنایی دارد

دیتا سنترهای آمریکا سالانه ۱۷ تا ۱۹ میلیارد گالن آب برای خنک کردن تراشه‌های داغ خود مصرف می‌کنند و انتظار می‌رود این رقم در پنج سال آینده سه برابر شود، به گفته The Water Foundation. این مصرف بالا و سیاسی بودن آن، چالشی برای سرمایه‌گذارانی است که میلیاردها دلار روی مقیاس‌دهی هوش مصنوعی شرط می‌بندند.

ارزش افزوده اصلی در زمان کارکرد سیستم است. اگر سیستم سیال از تعادل خارج شود، اپراتورهای دیتا سنتر معمولاً به جای ریسک آسیب به تجهیزات گران‌قیمت، آب را دور می‌ریزند. این کار مستلزم توقف عملیات تا بازیابی سیستم سیال است که هزینه زیادی دارد. پایش به اپراتورها اجازه می‌دهد از همان سیال مدت بیشتری استفاده کنند و هزینه‌های پاکسازی را به حداقل برسانند.

Adams امیدوار است فناوری‌هایشان فراتر از دیتا سنترها هم تأثیر بگذارند و می‌گوید آب وارد دیتا سنترها می‌شود و سپس خارج شده و به آب شهری ریخته می‌شود، و می‌خواهند این فرآیند تا حد ممکن ایمن و مسئولانه انجام شود که این به معنای اندازه‌گیری است.

برخی سرمایه‌گذاران نسبت به گسترش زیرساخت هوش مصنوعی که برخی تخمین می‌زدند تا سال ۲۰۳۰ به ۴ تریلیون دلار برسد، بدبین شده‌اند و این امر باعث افت اخیر سهام شرکت‌های بزرگ ابری شده است. اما تیم Omen نگران تغییر احساسات نیست، زیرا کار آن‌ها پس از ساخته شدن یک دیتا سنتر آغاز می‌شود. به گفته Laberge، آن‌ها با مشتریانی کار می‌کنند که پروژه‌هایشان را امروز می‌سازند یا قبلاً ساخته‌اند و این پروژه‌ها ۱۲ ماه پیش تأمین مالی شده‌اند.